Hoewel de Cadiz veel sterke punten heeft, zijn er ook duidelijke beperkingen die je in overweging moet nemen. Het grootste praktische nadeel is het onderhoud van de waterdampunit: de uitneembare watertank moet regelmatig (ongeveer om de 6–7 uur) worden bijgevuld. Dat betekent dat je de haard niet 24/7 kunt laten draaien zonder onderbreking en dat je rekening moet houden met extra zorg, vooral bij langdurig gebruik. Voor veel gebruikers is dat acceptabel, maar het vraagt wel discipline.
Een tweede aandachtspunt is dat het vlammeneffect, hoe realistisch ook in gedimd licht, minder overtuigend kan zijn in fel verlichte kamers of bij direct zonlicht. De illusie werkt het beste in gecontroleerde lichtomstandigheden; in een woonkamer met veel daglicht verlies je wat van de magie. Daarnaast is er een lichte zweving of zoemen van de ultrasone verdamper hoorbaar bij dicht bij de haard staan. Het is niet luid, maar wel merkbaar in zeer stille ruimtes.
Tot slot is er het materiaal: MDF is mooi afgewerkt en strak, maar reageert gevoeliger op langdurige blootstelling aan vocht dan steen of metaal. De fabrikant zal rekening gehouden hebben met het gebruik van waterdamp, maar bij extreem vochtig gebruik of slecht onderhoud kan het oppervlak op de lange termijn gevolgen ondervinden. Ook moet je bedenken dat dit geen echte warmtebron is — wie een haard zoekt voor verwarming blijft met deze oplossing achter. De Cadiz is primair een sfeerobject, geen verwarmingsapparaat.